Siedziałam w łóżku myśląc o tym co się dzisiaj wydarzyło. Czy on udaje ,żebym była kolejna czy jednak mam rację ? miałam w głowie milion pytań.
Jestem w ostatniej klasie i za niedługo wakacje co minimalnie mnie pocieszało. Chodziłam w spodenkach i topie po domu szukając czegoś do jedzenia, jednak zadzwonił telefon.
-Panna Phoebe Janson ?- usłyszałam z słuchawki
-Tak , o co chodzi ?-odpowiedziałam
-Jestem z policji i jest mi bardzo przykro poinformować panią , ze pani rodzice zginęli w wypadku samochodowym - moje oczy zaczęły się szklić i powoli po policzkach zaczęły spływać łzy. Szybko odłożyłam słuchawkę i wybiegłam na dach . Na szczęście nikogo tam nie było. Łzy płynęły strumieniami. Mimo ,że byłam juz pełnoletnia ,nie wiedziałam jak mam sobie dać radę sama. Przecież do tej pory nie miałam nic z takich spraw na głowie.
Leżałam na szorstkiej powierzchni kiedy poczułam jak ktoś kładzie się obok mnie. Był ubrany w bordowe rurki i czarną bluzkę.Obią mnie lekko ramieniem a ja mocno wtuliłam się w jego klatkę piersiową i nic nie mówiąc nadal szlochałam...
____________________________________________________
Otworzyłam oczy i zobaczyłam ,że leżę w moim pokoju obok Justina. Spojrzałam na zegarek i ujrzałam godzinę 17.00. Zapewne przeniósł mnie tu kiedy zasnęłam w niego wtulona .Wstałam wyplątując się z jego obięć i poszłam do łazienki . W lustrze zobaczyłam coś okropnego. Oczy czerwone, włosy rozczochrane i pustkę ... O tej godzinie rodzice powinni być dziś w domu... Na samą myśl kilka łez popłynęło bezwładne po moim policzku ...
-Nie płacz już proszę - usłyszałam z jego ust, kiedy on stal oparty o framugę
Podeszłam do niego niepewnie, a on obią mnie i mocno do siebie przytulił. Był ode mnie wyższy co powodowało ,że czułam się bardzo bezpiecznie. Pocałował mnie w czubek głowy i odchylił moją twarz . Zapewne chciał wiedzieć co się stało .
-No więc ... Moi rodzice zginęli w wypadku- wydukałam - i zostałam sama - dodałam ,a łzy zaczęły zbierać się tworząc nowy potok łez.
-Będę z tobą, zobaczysz. Jestem tu już tylko dla ciebie. Myślisz ,że bez powodu byłam taki jaki byłem ?! Nie jedna dziewczyna mnie wykorzystała, później rodzice zmarli na raka i zostałem pod opieką babci która niecały miesiąc temu odeszła. Obiecałem jej ,że się zmienię, że zrobię to dla niej. A teraz jesteś ty... Nagle spotkałem ciebie i czuję ,że wszystko może się zmienić - spojrzałam w jego oczy które również były zaszklone. Jego twarz przysunęła się do mojej i delikatnie złączyła nasze usta jakby bał się ,że może mnie skrzywdzić. Pogłębiłam pocałunek ale za chwilę się odsunęłam.
-Przepraszam - powiedział
-Nie przepraszaj tylko mnie przytul - wyszeptałam ,a on zrobił to co powiedziałam
Staliśmy tak jeszcze dłuższą chwilę, po czym w końcu coś powiedziałam.
-Zostań proszę dzisiaj na noc u mnie, nie dam rady sama zasnąć w tym domu - starałam oczy
-Nie ma sprawy - uśmiechnął się
-Chodz do kuchni to naleje nam coś do picia - złapałam go za rękę i pociągnęłam w stronę schodów
-Może być cola? -zapytałam wyciągając już szklanki
-Tak...pewnie -odpowiedział
- Jakie masz plany na dalszą przyszłość ?- podałam mu szklankę z piciem- no kiedy skończę liceum mam zamiar studiować , a ty? - Pociągnął mnie za dnioń tak, że usiadłam na nim
- Ja dopiero gimnazjum kończę więc pewnie liceum , a później się zobaczy - wstałam sięgając po swój kubek upijając z niego łyk napoju.
Całą resztę dnia spędziliśmy na rozmowach o niczym... Nie byłam do końca w humorze bo cały czas w głowie męczyła mnie myśl co ze mną będzie. Jeśli znowu czeka mnie przeprowadzka i zostane już całkiem sama?
_______________________________________
Jest już 22.00 ,a ja jestem senna. Wszystkie dzisiejsze przeżycia źle na mnie zadziałały...
-To gdzie ja mam spać? - zapytał Justin stojąc w kuchni
-Hmm...chodz zaprowadzę cie -pociągnęłam go za dłoń ,a on mocno splótł nasze palce -ten pokój będzie dzisiaj twój - otworzyłam drzwi do sypialni rodziców. Wiem, że może to nie był najlepszy pomysł, ale oni nawet nie mieli okazji w niej spać.
-Ok- pocałował mnie w policzek po czym oddalił się w stronę łóżka i ściągnąć koszulkę, a moim oczom ukazała się jego niesamowita klata
-Ekhem...to dobranoc -powiedziałam kierując się w stronę mojego pokoju, aby zakończyć ten okropny dzień...
____________________________________
W OGÓLE NIE KOMENTUJECIE A MI JEST SMUTNO :(
To dla mnie ważne, a dla was nic :(
@YOLOremember
Ile emocji w tym rozdziale. Czekam na wiecej :))
OdpowiedzUsuńzajebisty czekam na więcej ;33
OdpowiedzUsuńpodoba mi się, ale wszystko jest tak szybko i nie rozumiem połowy, nie powiem ci czego, ale nie rozumiem po prostu. Ciekawi mnie jak dalej bedziesz pisac. Polecam czytac inne blogi i podłapać jak inni piszą:)
OdpowiedzUsuńa ja zapraszam do siebie:
honeydemster.blogspot.com
Strasznie podoba mi się to opowiadanie, tylko tak jak mówi koleżanka u góry, wszystko jest zbyt szybko. Podzielam zdanie HoneyDemster, jeżeli będziesz czytać blogi innych podłapiesz co i jak.
OdpowiedzUsuńMimo wszystko ze zniecierpliwieniem czekam na kolejny rozdział! :) ♥
@unserezeit
kocham kocham kocham *-*
OdpowiedzUsuń